Tag Archives: toepassen

Hoe je accepteren in je dagelijks leven toe kunt passen.

Naar aanleiding van deze post over hoe accepteren kan helpen bij het (meer) integreren van mindfulness in je leven, ontving ik de vraag hoe je accepteren in je dagelijks leven toepast. In onderstaande post beschrijf ik mijn ervaring.

Accepteren

Accepteren betekent dat ‘het’ mag zijn zoals het is. ‘Het’ ben jij, is de ander, is de situatie, is de wereld. Jij mag zijn zoals je bent. De ander mag zijn zoals hij of zij is. Een situatie mag zijn zoals die is. Als ik in een situatie ben waarin ik ‘accepteer wat is’, ervaar ik rust, vreugde en liefde.

Ruis

Het lukt mij tot nu toe niet altijd om in een situatie te zijn waarin ik ‘accepteer wat is’. Op zo’n moment ervaar ik ruis. Ruis van gedachten, emoties en/of lichaamssensaties. Ik ervaar onvrede, onrust en mijn lontje is dan vaak kort.

Gedachten

Gedachten die bij mij bijvoorbeeld ruis veroorzaakten, waren:

  • Ik moet nog ..
  • Ik wil nog …
  • Krijg ik wel wat ik wil? Lukt het me wel?
  • Ben ik wel leuk, aardig, goed genoeg?
  • Het is (te) moeilijk/ (te) zwaar/onmogelijk..
  • Anderen vinden het vast gek, stom, raar, slecht.. dat ik hiervoor kies en dit doe.
Emoties

Emoties of gevoelens die bij mij ruis veroorzaakten, waren:

  • boos: dat ik nog steeds niet deed wat ik eigenlijk wilde doen;
  • bedroeft: dat ik het gevoel had dat ik niet mocht zijn wie ik was;
  • bang: dat ik verlaten zou worden, dat ik niet zou slagen volgens de maatstaven van anderen, dat het ondernemen me niet zou lukken.
Lichaamssensaties

De sensaties die ik de afgelopen tijd bijna dagelijks voelde, waren spanningen in mijn lichaam. Deze spanningen uitten zich bij mij vooral in mijn handen, boven mijn borsten en in mijn gezicht.

Opmerken

Gedachten, emoties en lichaamssensaties die je kan ervaren, zijn in mijn ogen signalen. Signalen die je kunt opmerken en signalen die je kunt missen en/of negeren.

Herkennen

Je kunt signalen vaak herkennen aan:

  • Veroordelen van jezelf, anderen, de wereld (ik vind dat ik.., ik vind dat hij.., ik vind dat zij..)
  • Verwachtingen hebben richting jezelf, anderen en de wereld (ik moet, hij moet, zij moeten);
  • Verlangen hebben (ik wil …);

Ik let op de woorden die ik in mijn gedachten heb en/of uitspreek. Als ik vormen van de woorden: “vinden, moeten en willen” gebruikt, is dat voor mij vaak een signaal dat ik eerst nog wat ruimte kan maken alvorens ik over kan gaan tot ‘accepteren wat is’.

Kiezen

Als ik een signaal herken, stel ik mijzelf de vraag: wat wil ik met dit signaal doen? Vervolgens kies ik één van de drie opties:

  • accepteren;
  • loslaten;
  • veranderen.

Na het maken van de keuze, voer ik de keuze uit.

Ruimte maken

Soms is het juist dat je eerst ruimte maakt door los te laten en/of te veranderen, alvorens je iets kunt accepteren zoals het is. Bijvoorbeeld:

  • Na het loslaten van je ‘wil’ een partner te vinden, kun je het gegeven dat je op dit moment geen vriend/vriendin hebt, accepteren zoals het is. Door je ‘wil’ los te laten, stop je met energie verliezen aan iets wat je ‘wilt’, maar nog niet ‘hebt’. Er ontstaat ruimte om ‘te accepteren wat is’.
  • Het veranderen van je gedachte dat je geen 5km hard kunt lopen in de gedachte dat je het wel kunt, maakt dat je energie krijgt (hoop- het kan) in plaats van energie verliest (wanhoop- het kan niet). Deze verandering van gedachte kan ervoor zorgen dat je kunt accepteren dat je conditie nog niet is wat het kan zijn en dat het zo mag zijn zoals het op dit moment is.
Volharden

Het verwerken van signalen kan de ene keer makkelijker en sneller gaan dan de andere keer. Het ene signaal is zo opgelost, terwijl het andere signaal hardnekkiger is. Het komt bijvoorbeeld geregeld terug en/of het uit zich tegelijkertijd in gedachten, emoties én lichaamssensaties. Mijn ervaring is dat ‘volharden’ in een hardnekkige situatie een succesfactor is.

Ervaren

Ik beschreef hierboven mijn ervaring met hoe je accepteren in je dagelijks leven toe kunt passen. Hoe ervaar jij dit? Loop je wellicht ergens tegenaan? Wil je jouw ervaring delen, dan kun je hieronder reageren en/of mij mailen op contact@carolinevanbemmel.com

Meer

Eerder schreef ik het artikel “Wat acceptatie in de context van mindfulness jou kan bieden“. Wellicht dat je dat ook interessant vindt om om te lezen?

Ben jij net als ik nieuwsgierig naar hoe je (meer) verantwoordelijkheid neemt voor het verbeteren van jouw kwaliteit van leven? Als je op de hoogte wilt blijven van mijn ontdekkingen, dan kun je hier je mailadres achterlaten. Ik houd je op de hoogte.

Ken je iemand anders voor wie mijn ervaringen interessant kunnen zijn? Wil je diegene dan wijzen op wat ik doe? Bedankt bij voorbaat!

P.s. Op FB stel ik vragen om je te helpen bij het verbeteren van de kwaliteit van je leven. Klik hier als je nieuwsgierig bent naar de vragen.

Wanneer een obstakel verandert in een lach.

Toen ik enthousiast mijn belofte uitsprak dat ik na elke mindfulnesstraining zou schrijven over mijn ervaring was ik mindful. Er waren geen gedachten of gevoelens die mij hinderden die uitspraak te doen. Het was een uitspraak die kwam uit mijn ‘hart’, uit mijn ‘ik’, uit mijn ‘zijn’. Diep van binnen wist ik dat het juist was om die belofte te doen en daarom deed ik dat.

Obstakels

Nu ik achter mijn computer zit om aan mijn belofte te voldoen een stuk te schrijven naar aanleiding van mijn 3e mindfulnesstraining, schieten de gedachten door mijn hoofd:

  • Ik ‘moet’ een stuk opleveren;
  • Ik ‘wil’ dat ik een stuk schrijf dat de mensen die het lezen waardevol vinden;
  • Stel dat mensen het niks vinden wat ik schrijf?

En ook mijn gevoelens geven duidelijke signalen. Ik voel druk. Letterlijk. Het begint tussen mijn borsten en het loopt verder tot aan mijn keel. Een beklemmend gevoel. Het lijkt ook alsof er een hand is die mijn keel grijpt.

Allemaal gevoelens. Wat voel ik eigenlijk? Veel. Hoe verwoord ik dat? Ik google: “lijst negatieve gevoelens” en ik vind in de lijst een aantal woorden die mijn toestand op dit moment beschrijven:

  • ongemakkelijk;
  • beschaamd;
  • teleurgesteld;
  • gestrest;
  • geïrriteerd.
Een glimlach verschijnt

Een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Wat ben ik dankbaar en blij dat ik kennis neem van mindfulness. Dat ik mijn veroordeling over wat mindfulness wel en niet zou zijn, waar ik na mijn eerste ervaring met mindfulness over schreef, aan de kant heb geschoven. Dat ik er zelf voor heb gekozen om mindfulness een kans te geven door een mindfulnesstraining te gaan volgen. Dat ik het ben gaan doen. Het begin is er en ik ben nieuwsgierig naar wat het me allemaal nog meer brengt. Ik weet in ieder geval dankzij de training dat er een manier is om met dingen die je als lastig ervaart in je leven om te gaan.

Omgaan met

Ik leer tijdens de mindfulnesstraining hoe ik om kan gaan met dingen die ik als obstakels ervaar in mijn leven. Als ik een obstakel tegenkom, leer ik dit op te merken. Als ik het opgemerkt heb, leer ik dat ik de situatie kan accepteren zoals zij is. En als ik de situatie eenmaal ervaar zoals zij is, merk ik dat de weerstand die ik ervoer, wegebt. Er ontstaat ruimte. Er ontstaat een moment die vrij is van gedachten en emoties. En die vrijheid leer ik vervolgens te benutten door te focussen op wat ik wel wil.

Oefenen

Het op de juiste manier omgaan met de obstakels die ik in mijn leven ervaar, vraagt oefening. Ik was eigenlijk zelden opmerkzaam. En als ik al opmerkzaam was, was ik niet de persoon die negatieve emoties de kans gaf er te zijn. Ik was dat niet gewend. Die drukte ik meestal ‘gewoon’ weg. Nu merk ik na de 3e week mindfulness dat ik steeds een beetje meer mindful ben. Het investeren in mijzelf loont.

Het toepassen van mindfulness

Tijdens het schrijven van dit artikel paste ik mindfulness toe. De rottige gevoelens die ik ervoer bij de gedachte dat ik ‘moest en wilde’ schrijven om mijn belofte in te willigen, merkte ik op. Ook bood ik ruimte aan die storende gedachten en gevoelens. Ze mochten er zijn. Inmiddels zijn die gedachten en emoties die ik als vervelend ervoer weg. Ik merk dat ik nu plezier heb in het schrijven van dit stuk. Ik realiseer mij nu dat ik het eigenlijk beste een avontuur vind om dit te schrijven. En om te ontdekken wat het met me doet. Ik ben blij dat ik doorgezet heb. Dat dit stuk er nu is. Ik sta stil bij de blijdschap die ik ervaar. Ook dit gevoel mag er zijn.

Lach

Het woord dat ik kies om mijn ervaring na mindfulnesstraining nummer 3  mee te omschrijven is: “lach”. Ik weet nu dat ik bewust kan zijn van wat ik denk en wat ik voel. En dat ik vervolgens kan kiezen hoe ik met die gedachten en gevoelens om wil gaan. Dit inzicht, dat ik altijd invloed heb op hoe ik om ga met dachten en gevoelens, maakt mij blij. Ik heb een lach op mijn gezicht.

Nieuwsgierig

Ben jij net als ik nieuwsgierig wat mijn ervaringen zijn na de andere lessen? Laat je mailadres hier achter en ik houd je op de hoogte. Wil je mijn ervaring na andere lessen lezen? Klik dan hier. Ken je iemand anders voor wie mijn ervaringen interessant kunnen zijn? Wil je diegene dan wijzen op wat ik doe? Bedankt bij voorbaat!

P.s. Op FB stel ik elke dag een vraag om je eraan te herinneren dat je je kwaliteit van leven kan verbeteren. Klik hier als je nieuwsgierig bent na de vraag die ik vandaag stel.