Zelfliefde: Van jezelf houden ondanks je imperfecties

Zelfliefde: De mate waarin je van jezelf houdt, heeft een direct effect op jouw kwaliteit van leven. In dit artikel beschrijf ik wat het is ‘van jezelf houden’, hoe je dat doet, en wat het je oplevert.

Wat is zelfliefde?

Dat is dat je jezelf accepteert zoals je bent. Dat je jezelf niet veroordeelt om wie je bent, niet bent, doet of laat. Je beschuldigt jezelf nergens van en je stelt jezelf ook niet als slachtoffer op.

Wat levert het je op?

Van jezelf houden, zelfliefde, geeft je rust en vreugde.

Wat heb je dan niet meer?

Je hebt dan geen gedachten meer zoals:

  • Ik wil dat ik anders ben;
  • Ik moet anders zijn (beter, mooier, leuker,..)

Ook heb je geen emoties meer zoals;

  • Bang dat je niet mag zijn zoals je bent;
  • Boos dat je graag dit of dat had willen zijn;
  • Teleurgesteld dat je niet anders bent (beter, mooier, grappiger, slimmer,..)

Hoe herken je dat je niet onvoorwaardelijk van jezelf houdt?

Je observeert je gedachten.

Hoe denk jij over jezelf?

  • Veroordeel jij jezelf hoe je zelf was in het verleden en/of welk gedrag je vertoonde?
  • Wil jij anders zijn dan dat je bent?
  • Moet jij van jezelf anders zijn dan dat je bent?

Zijn jouw gedachten over jezelf niet (altijd) liefdevol? Dan kun je verbeteringen realiseren.

Vervolgens bekijk je ook je emoties.

Welke emoties ervaar jij over jezelf? Bijvoorbeeld:

  • Angst dat je niet goed genoeg bent;
  • Boosheid over hoe onhandig je een situatie aanpakte;
  • Verdrietig dat je niet beter bent dan je bent.

Zijn de emoties die je ervaart richting jezelf niet (altijd) liefdevol? Dan kun je verbeteringen realiseren.

Hoe houd je van jezelf?

Accepteer zoals je bent, ondanks je onvolkomenheden.

Dit betekent dat je stopt met gedachten over jezelf die je niet helpen. Ook stop je met het voeden van emoties die je niet helpen. Je realiseert je dat gedachten en emoties zijn zoals wolken: Ze komen en ze gaan. Dit inzicht maakt dat, als je opmerkt dat je gedachten en/of emoties hebt die je niet helpen, je ze voorbij kunt laten gaan. En als je ze voorbij laat gaan, kun je je realiseren dat de blauwe lucht ondanks de wolken nog aanwezig was én ook aanwezig blijft. Wat er ook gebeurt.

Practice what you preach

Dit artikel kwam tot stand door het inzicht dat ik mijzelf veroordeelde voor mijn gebrekkigheid.

Een tijd geleden sprak ik met mijzelf af dat ik wekelijks een artikel zou posten. Dat lukte tot begin december. Toen kreeg ik opeens geen artikel meer geschreven. Dat vond ik irritant. Frustratie borrelde binnenin mij. Ik veroordeelde mijzelf dat het niet lukte. En stress ontstond over het feit dat ik de afspraak met mijzelf niet nakwam. Daarnaast beleefde ik onbegrip: Waarom lukte het nou niet? Ik wilde het graag anders zien dan dat het was. En ik moest het van mezelf beter doen dan ik deed.

Ik klaagde erover tegen mijn vriend. Hij zei: “Practice what you preach”. En ik wist dat hij gelijk had. Ik:

  • stopte met onaardig tegen mijzelf te zijn;
  • accepteerde mijzelf, ondanks mijn imperfecties
  • accepteerde dat het zo was zoals het was.

Door mijzelf te accepteren, verdwenen de beperkingen die ik zelf gecreëerd had. En het resultaat: Een nieuw artikel. Én een lach op mijn gezicht. Na regen komt zonneschijn.

 

Stress: Je bent zelf de veroorzaker (én je kunt het zelf opruimen)

Ja, het is waar: Jij veroorzaakt zelf de stress die je ervaart. Confronterend hè? Dat vond ik wel toen ik tot die ontdekking kwam. Inmiddels ben ik van de schrok bekomen. Ik zie de mogelijkheid: Een stressvrij leven.

Wat is stress?

Stress is een vorm van spanning in je lijf. Het geeft een vervelend gevoel. Vooral als de spanning langer aanhoudt.

Hoe herken je spanning?

Spanning uit zich meestal in je lichaam. Zo raken bijvoorbeeld sommige spieren verkrampt. Maar ook andere uitingen van spanning komen voor. Enkele symptomen zijn:

  • Slapeloosheid;
  • Hyperventilatie;
  • Hoofdpijn (migraine)
  • Maag/spijsverteringsproblemen;
  • Vertroebeld zicht.

Wat als je twijfelt of je gestresst bent?

Vind je het lastig om je onrust te herkennen? Ga dan eens liggen en ‘loop’ vervolgens met je aandacht alle lichaamsdelen af. Observeer of je ergens spanning in je spieren voelt. Zijn er spieren die zich samentrekken? Spant je voorhoofd zich aan? Staat er druk op je schouders? Voelen (delen van) je handen gespannen?

Wat veroorzaakt je gestresstheid? Jijzelf!

Uiteindelijk ben je zelf de veroorzaker van stress. Tot deze ontdekking kwam ik. Eerlijk is eerlijk, het is niet ‘mijn’ ontdekking. Anderen, zoals de Dalai Lama, kennen dit ‘geheim’ al langer.

Hoe veroorzaak je dan jouw stress?

Het ontstaat door de manier waarop je reageert op je denken. En je denken heeft zijn oorsprong in je gedachten en in je emoties. Ga je op de juiste manier om met je gedachten en met je emoties? Dan ervaar je minder tot geen stress.

En hoe los je jouw stress op?

Juist omdat je zelf het probleem bent, ben jij ook degene die het kan oplossen. Mooi hè? En hoe doe je dat dan?

  1. Eerst accepteer je dat je stress hebt. Je observeert de stress zonder daar wat van te vinden. Zonder jezelf te veroordelen.
  2. Dan ga je de stress ervaren. Je bent je bewust van het feit dat je stress ervaart. Je voelt wat voor een gevoel de stress jou geeft. Hoe is dat voor je om je stress te ervaren?
  3. Mogelijk is het gevolg van je aandacht voor je stress dat je stress verdwijnt. Is dat niet het geval? Laat dan je stress bewust los. Dat kun je bijvoorbeeld doen door de uitspraak: “Ik kies ervoor elke spanning in mijn lichaam los te laten.”

Je stress verdwijnt en ontspanning verschijnt.

Wat zijn de voorwaarden om je stress op te lossen?

Je stress oplossen is niet voor iedereen even gemakkelijk. Het vergt kennis en vaardigheden die je je eigen kunt maken:

Kennis

Kennis dat je stress op te lossen is. Dat kun je nu weten aan de hand van dit artikel.

Vaardigheden

Vaardigheden om je stress daadwerkelijk op te lossen. Het accepteren, ervaren en loslaten van stress vergt oefening. Zo vond ik het bijvoorbeeld best wel lastig om moeilijke en pijnlijke emoties te ervaren. Ik had de neiging om ervoor weg te rennen. Pas toen ik doorhad dat er na de moeilijk en pijnlijke ervaring juist een vredig en vreugdevol gevoel overbleef, was ik enthousiast. Ik weet nu dat een stressvrij leven in onze moderne samenleving mogelijk is :-).

 

Boos zijn: Je kunt een oplossing vinden voor je irritaties

Boos zijn. Je kunt er last van hebben. Je kunt er ook een oplossing voor vinden. Dit artikel geeft je informatie over boosheid en over de oplossing.

Boos. Wat is dat?

Boosheid is een emotie. Emoties, zoals boos, bedroefd, bang en blij, kunnen hulpmiddelen zijn als je zelf de regie over je leven wilt hebben.

Hoe herken je boosheid?

Boosheid is te herkennen aan je gedrag:

Vechten

Val je aan? Gooi je met voorwerpen? Schreeuw je? Je boosheid uit zich in vechten.

Vluchten

Je kunt ook op de vlucht slaan. Je bent boos. En de enige uitweg die je dan ziet is wegrennen, bijvoorbeeld letterlijk naar een andere ruimte gaan.

Bevriezen

Als je bevriest, doe je niks. En je zegt niks. Ondanks dat je je wel boos voelt, is dat niet aan je woorden en daden te zien.

Wat veroorzaakt boosheid?

Boosheid ontstaat uit frustraties. Frustraties omdat je wilt dat jijzelf, iemand anders of de situatie anders is dan dat die is, zoals ik wil:

  • slanker, mooier, succesvoller, rijker, leuker zijn;
  • dat hij/zij mij wil, mij een hoger salaris geeft, mij meer waardering geeft voor wat ik doe, mij de garantie geeft dat ik hier kan blijven werken;
  • dat er meer gelijkheid is in het land, ik wil dat de oorlog stopt. Ik wil dat de honger stopt.

Hoe los je boosheid op?

Juist omdat je boosheid ontstaat uit je wens dat het anders is dan het is, ligt daar ook de oplossing: Accepteren. Accepteer:

  • Wie je bent;
  • De ander zoals hij/zij is;
  • Dat de situatie zo is zoals die is.

Als je vrede hebt met wie je bent, met wie de ander is en met de situatie, merk je dat je boosheid verdwijnt.

Hoe zorg je dat de boosheid wegblijft?

Als de boosheid terug blijft komen, is dat een signaal. Een signaal dat jij zelf niet (genoeg) verandert. Je hebt bijvoorbeeld je boosheid nog niet geaccepteerd. Door (voldoende) te veranderen, verdwijnt de oorzaak van je boos zijn.

Wat als je (nog) niet weet hoe boosheid ontstaat?

Het kan zijn dat je (nog) niet weet hoe je boosheid ontstaat. Accepteer dan in ieder geval dat je boos bent. Zo hoef je bijvoorbeeld niet meer boos te zijn op jezelf dat je boos bent. Geef jezelf vervolgens de tijd om uit te vinden wat je boosheid wel veroorzaakt. En los dit vervolgens op.

Zelfobservatie: Gevolgen van een houding met én zonder acceptatie

In dit artikel kun je lezen over een werksituatie waarin ik geen houding van acceptatie aannam. Én wat er gebeurde toen ik acceptatie toepaste.

Samenvatting

Voor, tijdens en na een recentelijk werkgesprek ontbrak bij mij een houding van acceptatie. Het gevolg was dat ik me na het gesprek onrustig, boos, teleurgesteld, bedroefd, leeg en uitgeput voelde. Toen ik dat inzicht kreeg, besloot ik acceptatie toe te passen. Acceptatie van mijzelf. Én acceptatie van mijn gesprekspartners. Het gevolg was dat ik weer rust, liefde, ontspanning, vrede en vreugde ervoer.

Vreugde

Afgelopen week was ik voor mijn werk op uitnodiging van een bedrijf bij hen op bezoek.

Vreugdevol ging ik naar de afspraak toe. Ik wist dat het voor hen zeldzaam was om mensen uit te nodigen. Ik voelde me dan ook vereerd dat ik mocht komen.

Walging

Maar na het gesprek was mijn stemming anders. Ik voelde walging. Ik voelde me leeggezogen. Én ik kreeg het gesprek maar niet uit mijn hoofd. Het malen ging maar door.

Zelfobservatie

Ik ging over tot zelfobservatie. Ik onderzocht mijn:

  • Gedachten;
  • Gevoelens;
  • Houding.

Gedachten

Ik merkte op dat ik onbewust, voorafgaand aan het gesprek, een verwachting met hoop had: “Als ze mij uitnodigen, terwijl ze zelden mensen uitnodigen, zouden ze misschien wel willen samenwerken.

Gevoelens

Ook viel het mij achteraf op dat ik me, tijdens het gesprek, kwetsbaar en verward voelde.

Verward: Ik dacht dat ze interesse hadden in mijn verhaal. Maar hun houding en communicatie tijdens het gesprek kwamen op mij juist wantrouwig over.

Kwetsbaar: Ze zeiden dat ze niet overtuigd waren van mijn plan. En dat vond ik vervelend om te horen. Ik vond het niet fijn om hun afkeuring (veroordeling) te ervaren.

Houding

Tot slot betrapte ik mijzelf erop dat ik na het gesprek (onbewust) in de veroordeling schoot. Ik vond de manier waarop zij met mij omgingen niet fijn, niet ‘goed’: “Zo ga je niet met mensen om”. Én ik baalde van mijzelf. Ik baalde van mijzelf dat ik het gesprek niet anders had aangepakt.

Inzicht

Door mijn zelfobservatie realiseerde ik mij dat mijn gedachten, gevoelens en houding, voor, tijdens en na het gesprek, niet overeen kwamen met de beschrijving van mijn levenshouding. En dit terwijl ik weet dat bijvoorbeeld een houding van acceptatie mij rust, liefde, ontspanning, vrede en vreugde oplevert.

Resultaat

Het resultaat van mijn houding vol van verwachtingen en veroordelingen was dat ik me onrustig, boos, teleurgesteld, bedroefd, leeg en uitgeput voelde.

Acceptatie toepassen

Toen ik mij dit realiseerde wist ik wat juist was om te doen: Acceptatie toepassen. Acceptatie richting:

  • Dat ik zo gereageerd had zoals ik had gereageerd;
  • Mijn gesprekspartners. Dat zij zo gedaan hadden zoals zij gedaan hadden;

Door het toepassen van acceptatie verloor ik geen energie meer aan mijn gedachten, gevoelens en houding. Mijn kwaliteit van leven steeg weer.

Wat is jouw levenshouding?

Hoe sta jij in het leven? In dit artikel beschrijf ik mijn levenshouding, hoe ik daartoe kwam én wat het voor mij doet.

Onbewust

Ik leefde mijn leven. Mijn levenshouding bestond uit wat ik onbewust vanuit huis, school en tijdens mijn jong-volwassenheid had meegekregen.

Bewust

Toen ik zwanger was, veranderde dit. Met het oog op mijn toekomstige taak als ouder, stelde ik mijzelf de vraag: “Wat vind ik belangrijk qua levenshouding?”

Wat wél?

Een zoektocht naar hoe (bewust) te leven, ging van start. Ik bekeek alles wat ik aan bagage had verzameld. En ik keek naar anderen om inspiratie op te doen wat nog meer mogelijk is.

Levenshouding

Het resultaat is dat ik mijn levenshouding beschrijf als:

  • Vrij van oordeel zijn;
  • Acceptatie van wat is;
  • Loslaten wat afgerond is;
  • Een leven lang leren;
  • Autonomie;
  • Gelijkwaardigheid;
  • Afspraak is afspraak (afspraken met jezelf én met anderen).
  • Dankbaarheid;
  • Aandacht;
  • Geduld;
  • Discipline;
  • Bescheidenheid;
  • Eerlijkheid.

Oefenen

Ik merk dat het oefening vergt om te leven volgens mijn eigen houding. Onlangs betrapte ik mijzelf er op dat ik iemand veroordeelde om wat zij deed. Dat was niet in lijn met mijn eigen ‘gewenste’ houding. Hoe ging ik met mijn eigen ‘fout’ om? Ik was dankbaar. Ik was dankbaar dat ik me bewust was van mijn ‘fout’. Ik accepteerde mijn ‘fout’. Leerde ervan. En ging weer verder.

Hulpmiddel

Mijn levenshouding is geen doel op zich. Ik ervaar het als een hulpmiddel om naar te leven. Het geeft mij houvast ‘hoe’ in het leven te staan. En die houvast ervaar ik op dit moment als prettig.