Vergeven? Daar heb je alleen jezelf voor nodig

De gedachte is vaak dat je iemand anders nodig hebt om te vergeven òf om vergeving te ontvangen. Dat is onjuist. Voor vergeving heb je alleen jezelf nodig.

Ego

Waar komt de gedachte vandaan dat je iemand anders nodig zou hebben? Die gedachte komt van het ego. Het is een manier van het ego om vergeving niet toe te passen. Wat gebeurt er als je niet vergeeft? Dan blijf je met schuld, verdriet en veroordeling rondlopen. Het ego heeft je dan precies waar het je hebben wil: In een staat van onvrede en onrust.

Anders denken

Het is dus in het belang van je ego dat je vast blijft houden aan die gedachte. Maar wat als je ervoor kiest anders te denken? Dan ontdek je dat je voor vergeving alleen jezelf nodig hebt. Je realiseert je dat je jezelf kunt vergeven.

Anders doen

Waarom zou je dat doen: Jezelf vergeven? Dat doe je om een energielek te dichten. Energie lekt naar jezelf de schuld geven, naar jezelf veroordelen. Als je daarmee stopt, kun je die energie gebruiken voor andere doeleinden.

Resultaat

Het resultaat van anders denken en anders doen ten aanzien van vergeving is dat je rust en vrede ervaart. De energie gaat niet meer naar boos en/of verdrietig zijn over jezelf. Het gaat naar jezelf vergeven. Door jezelf te vergeven stop je met jezelf de schuld te geven. Je accepteert hetgeen wat was. Het verleden zie je niet meer ‘liever anders’. Je stopt met je zorgen te maken over de toekomst. De toekomst komt zoals het komt.

Wijsheid uit een boek

Hoe kom ik aan deze wijsheid over vergeving? Het Boek van Vergeving gaf mij inspiratie om zelf aan de slag te gaan met vergeven. Ik ontdekte dat ik niemand anders nodig heb om te vergeven of vergeving te ontvangen. Ook het resultaat dat ik ervoer na vergeving, rust en vrede, was voor mij een ontdekking. Een ontdekking die mij stimuleert om vergeving toe te blijven passen.

Vergeving in de praktijk

Vergeving pas je altijd zelf toe. Het kan gaan over jezelf of over anderen. Maar het zijn altijd jouw gedachten (en gevoelens). Bijvoorbeeld:

  • Ik veroordeelde in mijn hoofd het werk van een collega. Daar ging energie van mij naar toe. Zonde. Want ik hielp mijzelf er niet mee. En mijn collega ook niet. Ik besloot te stoppen met die veroordeling. En ik vergaf mijzelf dat ik het werk van mijn collega had veroordeeld. Resultaat: ik ervoer vrede en rust. Bovendien verbeterde mijn actie de werkrelatie tussen mij en mijn collega.
  • Ik veroordeelde mijzelf dat ik een toezegging deed, die ik eigenlijk helemaal niet wilde doen. Waarom deed ik dat? Ik baalde van mijzelf. Ik veroordeelde mijzelf. Het resultaat hiervan was dat ik energie stopte in balen en veroordelen. Toen ik dat realiseerde, besloot ik te stoppen met balen en veroordelen. Bovendien vergaf ik mijzelf. Ik vergaf mijzelf dat ik deed wat ik deed. Het energielek stopte. Bovendien ervoer ik rust en vrede.

Ontdek wat vergeving met je doet

Ben je geïnspireerd om zelf aan de slag te gaan met vergeving? Ik ben benieuwd naar jouw ervaring met jezelf vergeven. Je kunt een bericht hieronder achterlaten of mijn mailen op contact@CarolinevanBemmel.com

Zijn mensen robots? Emoties van jezelf en anderen toestaan

De trein naar huis stopte op het station. Ik stapte in en installeerde me met mijn laptop. Op mijn “to do lijst” van de dag stond nog één taak. Een taak die ik binnen de reistijd naar huis prima kon afronden. Ik ging voortvarend aan de slag.

Een vrouw nam naast mij plaats

Maar op het eerstvolgende station kwam er een vrouw naast me zitten. Dronken, emotioneel én luidruchtig. Bovendien zag ik dat ze wat huilde. En, ze stonk naar alcohol.

Negeerstand

Balen. Ik besloot over te gaan op de negeerstand. Ik pakte de draad weer op. Maar ondanks mijn wil om te focussen; Ik ving toch flarden op van wat de vrouw zei: “Mensen zijn net robots. Ze tonen geen emoties meer. ”

Afgeleid en geïrriteerd

Ik was afgeleid. En geïrriteerd. Zo schiet het niet op. Ik moet meer mijn best doen om mijn focus bij mijn taak te houden.

Agressie in haar stem

Maar dat lukte niet. De vrouw was inmiddels aan het schreeuwen in de coupe. Dat gaf me geen prettig gevoel. De agressie klonk door in haar stem.

Ik werd bang

Op dat moment zag ik een beeld. De vrouw was zo boos dat ze mijn laptop oppakte en het ding het gangpad op gooide. Ik werd bang.

Accepteren en loslaten

Gelukkig viel het me op dat ik bang werd. Ik koos ervoor om mijn angst te accepteren. En na het accepteren van mijn angst liet ik mijn angst los. Ik besloot mijn laptop dicht te klappen en al snel begon ze tegen me te praten.

Verdriet

Ze was verdrietig. Vandaag was een vriendin van haar overleden. Daar had haar dochter vanmiddag over gebeld. En toen was ze gaan drinken. Ze had pijn. Heel veel pijn. En ze vertelde dat ze emoties had. Maar dat ze die niet mocht uiten.

Emoties uiten mag

Ik vertelde haar dat ze haar emoties van mijn wel mocht uiten. En dat ze verdriet mocht hebben. En dat ik snapte dat ze pijn voelde. Maar dat ze die pijn eigenlijk helemaal niet wilde voelen. Die pijn was natuurlijk niet fijn.

Emoties uiten kun je leren

Ze kalmeerde. Ik vertelde haar dat veel mensen tegenwoordig niet weten hoe ze met emoties om moeten gaan. Dat hebben ze niet geleerd. En wat gebeurt er dan? Dan vinden ze een manier zodat ze die emotie niet hoeven te voelen. En dat uit zich bijvoorbeeld in het negeren van iemand die emoties toont. Precies hetgeen wat ik deed toen deze dame huilend naast me kwam zitten. En ik besloot om me nog meer te focussen op die taak die van mijzelf af moest.

Een arm om haar heen

De sfeer was volledig veranderd. Naast mij bleek een lieve en wijze vrouw te zitten. Ja, ze had verdriet. Maar dat verdriet mocht er van mij zijn. Ik sloeg een arm om haar heen. Dat vond ze fijn. En toen sloeg zij een arm om mij heen. Dat zaten we dan. Twee mensen, totaal verschillend, die elkaar vonden dat emoties uiten mag.

Cadeautje: energie

De vrouw vertelde mij dat ze weer energie van me had gekregen. En dat ze dat echt een cadeautje vond. Ze bedankte me daarvoor. Helaas had ik op dat moment mijn antwoord niet klaar. Maar nu heb ik dat wel. Ik zou tegen haar zeggen: “Heb ik jou een cadeau gegeven? Jij hebt mij een cadeau gegeven. Je leerde mij dat ik niet bang hoef te zijn voor andermans emoties. Dat die emoties er mogen zijn. Net zoals mijn eigen emoties.

 

 

 

Blog Caroline van Bemmel: AVG (Algemene verordening gegevensbescherming) Omgang met persoonsgegevens

De AVG geldt per 25 mei 2018. Op mijn website kun je mijn privacy verhaal nalezen. In dit bericht kun je lezen wat de AVG voor jou, als ontvanger van mijn blog, betekent.

Wat brengt de AVG in het algemeen?

De AVG zorgt ervoor dat:

  • Jouw privacyrechten als consument versterkt en uitgebreid zijn;
  • Organisaties zoals mijn bedrijf meer verantwoordelijkheden hebben omtrent jouw privacy rechten;
  • In de hele EU dezelfde privacy rechten gelden en dat de plaatselijke toezichthouders dezelfde bevoegdheden hebben (zoals boetes opleggen).

Wat betekent dit concreet voor jou?

Dankzij de AVG heb jij meer en stevigere rechten. Je hebt het recht om:

  • in te zien welke informatie een bedrijf van jou heeft;
  • de informatie die een bedrijf van jou heeft te wijzigen;
  • vergeten te worden door een bedrijf (een bedrijf verwijdert alle informatie die ze over je hebben);
  • gegevens over te dragen (zo kun je bijvoorbeeld jouw gegevens opvragen en ‘hergebruiken’ bij een ander bedrijf);
  • informatie te ontvangen over wat een bedrijf met uw gegevens doet.

Wat verandert er voor jou als ontvanger van mijn blog?

Niks.

Je kunt (nog steeds):

  • Inzien welke informatie ik van je heb: mailadres, datum waarop je je hebt ingeschreven voor mijn lijst, datum van eventuele (laatste) wijziging van je mailadres;
  • Je mailadres wijzigen;
  • Je afmelden (unsubscibe) van mijn lijst. Dan verwijder ik per direct je mailadres.
  • Het mailadres dat bij mij bekend is opvragen;
  • Weten wat ik met je mailadres doe: Ik gebruik het mailadres dat jij aan me gaf alleen om updates van mijn blog naar jou op te sturen. Jij hebt zelf aangegeven dat je mijn updates wilt ontvangen (via mijn website of via contact@carolinevanbemmel.com). Én je heb in een bevestiging mail aangegeven dat je mijn blog updates wilt ontvangen.
  • Je te allen tijde afmelden van mijn blog of je informatie wijzigen door op unsubsribe te klikken in de mail die je van me ontving of door mij te mailen op contact@CarolinevanBemmel.com

Wat heb ik zelf gedaan als eigenaar en schrijver van mijn blog?

Veel.

Ik:

  • bestudeerde de nieuwe wetgeving;
  • benoemde mezelf als ‘Functionaris gegevensbescherming’;
  • deed een impact assessment;
  • omarmde privacy by design;
  • maakte mijn gegevensbeschermingsbeleid;
  • controleerde of mijn (digitale) beveiliging nog up to date is;
  • startte met mijn register verwerkingen;
  • schreef mijn privacy verhaal;
  • schreef dit bericht en stuurde dit naar alle mailingsadressen (en ik ga ervanuit dat die mailadressen bij mensen horen;) die op moment van schrijven op mijn mailinglijst staan.

Én in de stijl van mijn blogs

Gedachten

Wat een berg gedachten leverde de AVG mij op.

Ik moet nog:

  • meer lezen en uitzoeken over de nieuwe wet;
  • mijn privacy verhaal schrijven;
  • opdrachtgevers voor wie ik werk wijzen op de nieuwe wet en wellicht ook wel ondersteunen;
  • mijn mailingslijst informeren over het effect van de AVG op mijn blog en het ontvangen daarvan;
  • etc etc etc.

Emoties

En een bulk aan emoties:

  • bang om het niet goed te doen;
  • onzeker of ik wel juist en volledig ben;
  • gefrustreerd dat het mij zoveel tijd kost.

Niet voelen

Eerlijk geschreven: het kostte me moeite en energie om mijn gedachten en emoties te accepteren. Ze te laten zijn wat ze zijn. Sterker nog: ik merkte dat ik mij ertegen verzette. Én waarom? Ik wilde mijn emoties niet voelen. En dan te bedenken dat ik weet dat als ik mijn emoties wel voel, ze doorleeft zijn en er (uiteindelijk) niet meer zijn. Ik ‘vergat’ de tijd te nemen om mijn emoties te verwerken. En mijn gedachten als wolken voorbij te laten gaan. Ik liet me meeslepen door de waan van de dag.

Wel (weer) een les geleerd

Nu ik dit schrijf, realiseer ik me dat ik mijzelf gevangen hield in de waan van de dag. Dat ik vergat om emoties en gedachten op te ruimen. En dat ik zelf weerstand bood tegen mijn eigen gevoel. Ik maakte het mijzelf moeilijker dan nodig was.

Conclusie: ik ben dankbaar dat de AVG er is. Er verschijnt weer een lach op mijn mond. Dankzij de AVG had ik de kans om deze les (weer) te leren: Neem de tijd om je eigen gedachten en emoties op te ruimen. Dat levert plezier, rust en vrede op :-).

Vreugde: Je bent niet je emoties (uitleg en tips)

Je bent niet je emoties. Als je dat beseft, ontstaat er een mogelijkheid. Een mogelijkheid dat je je niet meer door je emoties laat meeslepen. Je kunt jezelf blijven.

Wat zijn emoties?

Emoties zijn energieën. Deze energieën zijn in de basis neutraal. Maar deze neutraliteit verandert als we aan een energie een woord geven. Een woord heeft namelijk wel een bepaalde energie. Zo heeft bijvoorbeeld boosheid een donkere, zwaardere energie in vergelijking tot blijheid. Blijheid heeft een lichtere energie.

Wat gebeurt er als je denkt dat je je emoties bent?

Als je denkt dat je je emoties bent, dan lijkt het alsof je geen keus hebt. Je emoties bepalen hoe je je voelt. Voel je je bijvoorbeeld bedroefd? Dan gaan je mondhoeken naar beneden hangen, je schouders zakken in én wellicht laat je een traan.

En wat gebeurt er als je weet dat je niet je emoties bent?

Wanneer je weet dat je niet je emoties bent, weet je ook dat je altijd keus hebt:

  • Meegaan met je emotie;
  • Of je emotie voorbij laten gaan.

Welke keuze is juist?

Het is aan jou wat je kiest. Je kunt bijvoorbeeld experimenteren hoe het voelt om met je emotie mee te gaan. Én hoe het voelt om je emotie voorbij te laten gaan. Juist door de verschillen te ervaren, maak je het jezelf makkelijker om te kiezen.

Waarom vreugde dat je je emoties niet bent?

Voor mij bracht de kennis en ervaring dat ik niet mijn emoties ben, vreugde. Ik besefte dat ik altijd een keuze heb wat ik met mijn emoties en/of de emoties van anderen doe. Die keuze geeft vrijheid, vreugde.

Wat kies je in je dagelijkse leven?

Dat is aan jou. Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen om wel mee te liften op de blijdschap van anderen. En niet mee te gaan met de boosheid van anderen.

Emoties voor bij laten gaan, betekent niet dat je ze onderdrukt, negeert of er voor vlucht.

Emoties voorbij laten gaan, betekent dat je je verzet er tegen stopt. Je onderdrukt en negeert je emotie niet. Ook sla je niet voor je emotie op de vlucht (bijvoorbeeld in je denken). Je erkent dat er een emotie is. En je accepteert die emotie. Een gevolg van de erkenning en acceptatie van de emotie is dat die emotie voorbij gaat.

Wie kan een voorbeeld voor je zijn?

Een voorbeeld van iemand die erin slaagde om niet zijn emoties te zijn (én niet de emoties van zijn volk te zijn), is Nelson Mandela. Ondanks dat de apartheid in zijn land hem geregeld boze gevoelens gaf, was hij in staat om die emoties te laten gaan. Juist omdat hij die emotie liet gaan, kon hij in gesprek gaan met die mensen die uiteindelijk ervoor zorgden dat de apartheid officieel werd afgeschaft.

Jij kunt leren niet je emoties te zijn.

Schikt het voorbeeld van Mandela je af? Weet dan dat iedereen het kan leren. De vraag is eerder of je het wilt leren? Mijn tip: probeer de verschillende opties eens uit en ervaar wat het met je doet. De keuze, meegaan met emoties of emoties voorbij laten gaan, blijft altijd bestaan.

Hoe onderscheid je ‘goede’ intuïtie van ‘verkeerde’ intuïtie? (betekenis en uitleg)

Deze vraag ontving ik als reactie op mijn artikel: “Jezelf zijn: Wat is het, wat is het niet én hoe doe je dat?” In dit artikel geef ik antwoord op de vraag.

Samenvatting: in 3 stappen maak je gebruik van je intuïtie

  1. Opmerken dat je emoties en gedachten hebt;
  2. Je gedachten en emoties toestaan (stoppen met vluchten, vechten en onderdrukken);
  3. Punt 1 en 2 herhalen als je emoties en gedachten terugkomen.

Definitie: Wat is intuïtie?

Intuïtie is een informatiebron. Je kunt deze informatiebron waarnemen en gebruiken bij het maken van keuzes in je leven.

Je intuïtie is niet goed of fout

Goede en verkeerde of foute intuïtie bestaan niet. Intuïtie ‘is’. Je intuïtie is vrij van oordeel. Het is niet iets positiefs of iets negatiefs. Het staat los van je gevoelens en gedachten.

Hoe uit intuïtie zich?

Je intuïtie kan zich op verschillende manieren uiten.

In bijvoorbeeld een:

  • Gevoel;
  • Stem;
  • Beeld.

Je ervaart een vredige en rustige gevoel. Een stem geeft je duidelijk antwoord of richting. Of je ziet een beeld.

Hoe herken je je intuïtie?

Je intuïtie is vrij van oordeel. Het is vrij van denken dat ontstaat uit gedachten en emoties. Het is dat wat overblijft als je niet denkt (Zie eventueel: Mogelijk: Leren hoe je kunt stoppen met denken.)

Je weet diep van binnen dat het juist is wat je intuïtie aangeeft. Je intuïtie laat zich niet beïnvloeden door emoties zoals boos, blij, bezorgd, bedroeft. Het laat zich ook niet beïnvloeden door rationele gedachten.

Hoe kom je bij je intuïtie?

Dit doe je door het opruimen van je denken dat ontstaat uit gedachten en emoties. Die gedachten en emoties zorgen er namelijk voor dat je niet of minder gemakkelijk bij je intuïtie kunt komen. Dan is het moeilijker is om erna te luisteren.

Hoe ruim je die emoties en gedachten op?

Eigenlijk vooral door niks te doen. Je merkt op dat je gedachten en emoties hebt. Vervolgens probeer je ze niet weg te krijgen. Je laat het gewoon zijn wat het is. Vluchten doe je niet. Verzetten doe je niet. En je onderdrukt ze ook niet. Juist door niks te doen, merk je dat je denken verdwijnt.

Vreemd: niks doen als oplossing

Dat klinkt misschien vreemd: Niks doen als oplossing. Ik snap dat het vreemd over kan komen in een wereld waarin alles om doen draait. Inmiddels weet ik uit ervaring dat (soms) stoppen met doen juist helpt om verder te komen. Doe het maar eens: Niets doen. En je kunt ervaren wat het met je doet.

Wat doe je als de emoties en gedachten weer terugkomen?

Dan begin je gewoon weer opnieuw. Je observeert dat ze er weer zijn. Je zegt desnoods: Hallo gedachten, hallo emoties, ik merk dat jullie er weer zijn. Ik sta toe dat jullie er zijn.

Let op: Bij hardnekkige gedachten en emoties kan doorzettingsvermogen nodig zijn.

Je intuïtie testen

In welke mate iemands denken zijn of haar intuïtie in de weg zit, verschilt per persoon. Op het internet kun je je intuïtie testen. Zelf heb ik daar geen ervaring mee. Wel weet ik uit ervaring dat je jezelf kunt ontwikkelen in het opruimen van gedachten en emoties. En dat als je opruimt, het makkelijker is om gebruik te maken van je intuïtie als informatiebron.

Hoe zit dat? Onderbuik gevoel en intuïtie

Het kan verwarrend zijn dat we voor intuïtie ook wel eens de term “onderbuik gevoel” gebruiken. Intuïtie en onderbuik gevoel zijn hetzelfde als het onderbuik gevoel vrij is van emoties en gedachten. Ze zijn niet hetzelfde als het onderbuik gevoel ontstaan is uit gedachten en/of emoties. Dan is het geen intuïtie, maar denken dat ontstaan is uit ratio en emotie. Mijn ervaring is dat het (in het begin) wat oefening vergt om intuïtie, ratio en emotie te onderscheiden.

Intuïtie in de praktijk gebruiken

Op het moment van schrijven gebruik ik mijn intuïtie. Zo stel ik mijzelf ja/nee vragen aan mijn intuïtie:

  • Is het artikel af?
  • Is het volledig wat ik schreef?
  • Klopt deze alinea?

En ik let op mijn gevoel: Is mijn gevoel rustig en vredig als ik het artikel schrijf?

Ik blijf werken aan dit artikel. Net zo lang totdat mijn intuïtie mij doorgeeft dat het artikel af is. En dat is het nu.